Seiously...it is

Þessi leikur ól mig upp.

Heretic kom út árið 1994, þegar ég var 6 ára og ég byrjaði að spila hann nokkrum árum síðar. Ég furða mig á því til þessa dags hvernig mér tókst að sannfæra móður mína um að leyfa mér að spila þennan leik...ég mátti ekki einu sinni horfa á Batman...því hún var bönnuð innan 12 ára. Forgangsöð móður minnar var greinilega fengin úr Weetabix pakka.

Heretic kom út ári eftir að fyrsti Doom leikurinn kom út...og það er augljóst hvar þeir fengu hugmyndina af...öhm...öllu, enda sama vélin og einn sameiginlegur "framleiðandi". Leikirnir tveir líta alveg eins út...í alla staði...nema Heretic gerist í fantasy heimi og þeir bættu við þónokkru af skemmtilegu umhverfi á meðan Doom var aðeins einfaldari í útliti. (Ég hef ekki spilað Doom, eins sindsamlegt og það er, ég einfaldlega bara missti af flestum þessum klassísku leikjum...og villtist frekar út í undarlegar eftirhermur sem ég gæti átt von á að vera gýtt fyrir.)

Ég var á þeim aldri þá að ég hafði engan vott af áhuga á neinu nema að skjóta, drepa, safna dóti og fokking hakka niður verurnar sem hent var í áttina að mér (ég hafði greinilega fengið nóg af krúttlegum lömbum og Disney myndum) ...en ég ákvað núna í dag, þó fyrr hefði verið, að fara og finna út hvort einhver markverð saga hefði verið á bak við þennan ástkæra leik...og viti menn; það ER actually saga á bak við hann. Hverjum hefði dottið það í hug? Ég man ekki eftir einum einasta hlut sem benti til þess að eitthvað sem ég gerði þjónaði einhverjum tilgangi. Og ef einhver hefur áhuga þá er Hr. Wiki hér með stutta lýsingu af honum: http://en.wikipedia.org/wiki/Heretic_(video_game)#Storyline

Burtséð frá söguþræði sem var nonexistent á þeim tíma, þá er leikurinn svona í minningunni:

1. Pff léleg byssa (í raun einskonar wand sem var það lélegur að þú gætir allt eins kastað túrtöppunum þínum í óvininn og hann myndi slasast álíka mikið. It's that girly...)

2. Fooookking leðurblökur...(sem voru gargoyles...en hvað vissi ég, ég hafði ekki stöð 2 og vissi ekkert hvað þetta var)

3. Ok...lykill...þá hlýtur að vera hurð til að nota hann á

4. Ófokking osom ég fann boga og nú drepast leðurblökunar eins og enginn sé morgundagurinn!

5. Þú er að grínast right? Leðurblökurnar eru farnar að kasta í mig eldboltum...þar fór það

6. Fann hurðina!

7. Crap...

8. Ég fann múmíur... (sem voru Golems í raun...ég var lítil og fáfróð)

9. Yay fann aðra byssu...og aðra...og aðra...og helling af undarlega osom hlutum sem hljóta að gera eitthvað foookk ooosom...og meira dót...aaaah now I see why

10. Dauð http://queststudios.com/2010/digital/kq2rts/Music195.ogg

Það er afskaplega mikið fleira í þessum leik sem er þess virði að minnast á...en ég einfaldlega held að þó að ég muni svona flest allt...þá mun ég ekki getað komið því frá mér á réttan hátt og veitt leiknum þá virðingu sem hann á skilið (...ég hef ekki spilað þennan leik hátt í 13 ár...eins og sést...þessi leikur er klárlega ekki svona osom íalvörunni)

So...eins lítið og ég vissi um þennan leik á þeim tíma og hversu erfiður mér fannst hann stundum mun hann alltaf vera einn sá besti sem ég hef spilað.
Og það er greinilegt að ég áttaði mig snemma á því hvaða áhugasvið hentaði mér.
Fuck the dolls and give me DOS and some monsters


Regína

Yeah...stupid me. Gleymið því sem þið lásuð hér fyrr í dag

Greinilega ekki minn stíll og var klárlega ekki að fíla að hafa þetta uppi

Kveðja
Regína

Ég ætla að byrja á því að afsaka mig, því það geri ég þegar ég tel mig ekki vera nógu góða fyrir ákveðin status. Og í þetta skiptið er það hversu eftirá ég er þegar kemur að leikjum og nördisma...og lífinu.

Ég bjó í sveit þangað til ég varð u.þ.b 14 ára, give or take. Einu lögin sem ég heyrði á þeim 14 árum voru barnalög eins og "Fílaleiðangur", Strætóvísur" og "Öfugmælavísur" (sem er eitt ógeðslegasta og mest hrollvekjandi lag sem um getur!

http://www.tonlist.is/Music/ArtistTracks/3167/orn_arnason_og_asa_hlin_svavarsdottir/?p=1&orderby=trackname&sort=&onlystreamable=0 hlustið bara á þetta brot og lesið síðan þennan texta og ímyndið ykkur allan þennan texta undir þessari laglínu. 

http://skb.blog.is/blog/skb/entry/427098/ *skelfur* ef þið hafið ekki hlustað á þetta lag þegar þið voruð ung þá kannski finnið þið ekki hárin rísa...eða heilann reyna að slökkva á sér...hins vegar er ljóðið skemmtilega skrifað)

Þegar ég var sirka 12 ára þá fengum við geislaspilara...og einn geisladisk; Grease...
Lög 4 og 24 á þeim disk voru mælikvarði á snilld tónlistar! En þetta er eins og að búa alla sína ævi með kvenmönnum og einum karlmanni...ef þú ert straight þá óumdeilanlega verður sá eini karlmaður Fabio í augum allra kvenna. Jafnvel þó hann líti út eins og blanda af Hringjaranum í Notre Dame og gólfmottu...þú hefur ekkert annað að velja úr.

Seinna komst ég að því að það væri til eitthvað sem héti "alvöru tónlist" og Audiogalaxy sem var frelsarinn endurfæddur. Þar kynntist ég Smashing Pumpkins lögunum Disarm og Bullet with butterfly wings og ekki varð aftur litið.

En ég er ekki hér til að tala um tónlist eins skemmtilega langdregið það getur verið. Ég er hér því að ég vil deila með öllum minni reynslu af tölvuleikjum. Granted...ég er ung, ég er kvenmaður og ég átti heima á stað sem hefði allt eins getað hýst geimverur og einhyrninga og enginn hefði tekið eftir því.

Þannig að ég hef kannski ekki mikla reynslu miðað við ykkur drengina (ég tel mig vera reyndari en kvenmennina þar sem ég hef ekki enn hitt einn kvenmann sem veit hver Orbb er...eða Heihachi) En ég veit þó sitthvað og ætti að getað kastað skít eða glimmeri á nokkra ákveðna leiki sem ég hef rekist á á minni leikjalífstíð. Og ég ætla mér að taka fyrir einn og einn leik svona með litlu millibili (hversu lengi sem ég endist í því)

Og okkur er því ekkert að vanbúnaði og skulum vér dífa okkur strax í fyrsta leikinn!

SKIFREE! (sko...ég byrja á einföldum, tvívíddar, fötluðum pixlaleik...því hey...ég var með tölvu sem að amma mín átti og framan á henni stóð með stórum upplýstum tölvutölustöfum; 156mhz...og það eina sem mig dreymdi var að hækka þá tölu upp í 166mhz svo ég gæti spilað Tarzan leikinn! Don't ask...)

Ég ákvað að byrja á Skifree því það var einn af fyrstu leikjunum sem ég fann og spilaði en ég vel hann líka því að hann er sá fáránlegasti og lélegasti skemmtilegi leikur sem ég hef spilað og mig langaði svo einstaklega mikið að ljúka því af svo ég geti farið að stunda skítkast á einhverja aðra leiki.

En já....Skifree er eins og nafnið gefur til kynna; skíðaleikur. Hann er einn af þessum leikjum sem maður gerir ekkert í! Allt er alltaf eins nema þegar þú fattar þér til ólýsanlegrar gleði að þú getur kveikt í trjám með því að hoppa yfir þau og látið hundinn pissa ef þú hoppar yfir hann og ef þú ert það heppinn að ná að stýra kallinum þínum á einn af þessum stökkpöllum þá er hámarki leiksins náð....and then the tin-monster eats you. Seriously...he fucking eats you...Það eina sem að hélt manni vongóðum var "F" takkinn, því evidently lét hann mann fara hraðar og mögulega ná að "skíða" af sér skrímslið. Maður hélt þá að maður hefði unnið leikinn og gæti núna skíðað í mestu makindum og kveikt í trjám og látið hunda pissa (hver af ykkur varð ekki fokking ósáttur með það að það kviknaði ekki í hundinum eins og trjánum?)...en nei helvítis tin-draslið kom aftur hlaupandi eins og niðursuðudós með tennur og át þig á endanum!

Eins mikið og ég hata þenna leik þá gat ég eki hætt að spila hann þá...því að Solitare var orðinn boring og Mindsweeper fékk mann til að íhuga sjálfsmorð. Svo ég býst við að á þeim tíma hafi þetta verið brautryðjandi í PC leikjum fyrir litlar sveitastelpur sem vissu ekki einu sinni að á hinum bæjunum leyndust strákar sem að léku sér að algerlega nýrri tegund af leikjum, framtíðin var innan seilingar...Donkey Kong! Ehh...

So you see...ég byrjaði seint...mun seinna en flestir sem ég þekki. Enda þekkti ég bara kindur (ahh Sven Bomvollen brought me back...had I been a black ram fucking a whole lot of horny sheep...and there were aliens...en sá leikur er seinnitímaskemmtiefni)

Best að fara að toga í kímnigáfuna og gamla orðaforðann og koma sér af stað með þessi leikjablogg...I am a rare breed...í alvöru talað, hver bloggar nú til dags??

Regína

Yeah tími á nýja bloggfærslu um þá merkisviðburði sem eiga sér stað í vinnunni og mínar óþreytandi skemmtisögur um ýmsa hluti innan veggja hennar.

Ímyndið ykkur að alla ykkar ævi þið hafið lifað hinu venjulega lifi almúgans (I know, hard ain't it?). Alla daga að gera það sama, vakna, vinna, borða, vinna meira, sofa og ýmsa ónefnda hluti sem hressa upp á hversdagsleikann.
Horfandi á kvikmyndir þar sem aðalsöguhetjan lifir, að því virðist, frábærlega spennandi og viðburðaríku lífi á degi hverjum. Og ekkert sýnist eðlilegara fyrir hana. Oftar en ekki eru þetta yfirnáttúrulegir hlutir og eitthvað sem að vanalega gerist ekki í hinum raunverulega heimi.
Hins vegar...hugsið nú til allra kvikmyndanna sem byggjast upp á hinu frábæra lífi mafíósans, hætta við hvert horn, samsæri og svik, ástir og hatur, morð og aðrir glæpir...spennandi út fyrir öll mörk. Þetta hefur gerst, gerist og mun gerast í framtíðinni.
Ímyndið ykkur að hitta einn slíkan, og þú veist það, á því hvernig hann talar, hvernig hann hegðar sér að hann er alræmdur mafíósi, og þú hverfur inní þig og þorir ekki að hreyfa þig.

Ég varð vitni að því um daginn, nákvæmlega þessari aðstöðu.

Það er faxtæki/prentari hérna á borðinu bak við mig, hann hefur verið þarna árum saman, alltaf traustur og virkur, rólegur og yfirvegaður, glaðvær.
Ljósgrár og léttur yfirlitum og hljóðin sem hann gaf frá sér höfðu þennan róandi, yndæla blæ..

Þar til einn daginn...við fengum annað faxtæki/prentara sem er á öðru númeri. Honum var plantað óþægilega nálægt þeim fyrri (personal bubble anyone?). Hann er svartur og grimmilegur, en á þennan stílhreina, fasonable hátt.

Í dágóðan tíma virtist allt eðlilegt, hann hafði hljótt um sig og prentarinn gamli sinnti sínum skildum eins og ekkert væri.
En einn daginn lifnaði við þeim nýja. Hann byrjaði rólega...gaf til kynna að eitthvað væri að bærast.
Hann byrjaði að urra, síðan þagnaði hann í örfá sekúndubrot og síðan kom mekanískt hljóð á við færiband að reyna að flytja ekki nema hálfan fíl.
Eftir þetta komu heilu runurnar af hinum og þessum hljóðum og öll voru þau nokkrum tónhæðum neðar en Björgvin Halldórs þegar hann vann sem kynnir á stöð 2 (og ég er ekki frá því að hann geri það enn). (http://www.youtube.com/watch?v=ehwhQXNSzw4)
Undir lokin spítti hann út úr sér faxi og þagnaði. Hann hljómaði eins og einn af þessum mafíósum í samanburði við hinn prentarann....heitir núna Frank DiGiovanni.

Síðan þá hefur ekki heyrst múkk frá þeim gamla. Hann er þarna hjúfrandi útí horni og þorir ekki að hreyfa sig.
Svarti illilegi prentarinn situr og hjakkast áfram með sín ójarðnesku hljóð.
 
Ég er farin að fylgjast með öllu kringum mig og ég býst við því hvað á hverju að leigufaxtæki/prentari ráðist á mig og faxi mig til undirheima.

Regina

Ég stíg inn fyrir dyrnar í vinnunni...inni er kolniðamyrkur og ég finn að það er eitthvað í loftinu. Við nánara þef staðfestist það að það er eins og einhver hafi dáið hérna inni, rotta hafi komið og étið upp rotnandi líkið og ælt því út úr sér aftur ásamt súra slátrinu sem hún hafði borðað og skolað niður með íslensku brennivíni fyrr um nóttina.
Ég labba lengra inn og með hverju skrefi magnast lygtin og ég býst hvað á hverju við því að labba inn á haug af zombies að spila póker og reykjandi mintusígarettur. En það sem ég sé er mun spennuþrungnara en það.
Flóttinn hefur án efa verið í bígerð í langan tíma og hrint í framkvæmd um helgina. Því þegar ég stíg að dyrunum að eldhúsinu blasir við mér ólýsanleg sýn...! Á gólfinu er flæðandi á af appelsínugulum vökva, kekkir af rotnandi lífrænum efnum og gerlarnir líklega búnir að láta sér spretta vængi vegna stökkbreytingar og farnir að fljúga um eldhúsið í leit að koltvísýringseindum til að narta í. Og á miðju gólfinu liggur hann...einn og yfirgefinn útataður í appelsínugulu gúinu...dottinn á hliðina, ófær um að halda áfram. Angistarsvipurinn á útútnuðu yfirliti hans fær mig til að skjálfa á beinunum. Ég sný mér undan og tilfinningarnar brjótast upp í hjarta mér, Eins og fallinn hermaður sem lét lífið eftir margra daga dvöl í einangrun...haldið fanga í kulda og raka...I cannot go on...!


Það sprakk appelsínusafaflaska í ísskápnum, sprengingin varð til þess að hurðin opnaðist, allt lak niður á gólf og tappinn lá þarna í miðju hafinu.

OG HANN VAR EKKI ÚTRUNNINN!

Regína  

Mér tókst með erfiðismunum að komast gegnum heilt kvöld, í kjól og of stórum skóm, í óþægilega mikilli nánd við 120 manns give or take. Myndir munu eflaust potast upp á yfirborðið von bráðar

Mig vantar bráðnauðsynlega sófa...eða pappaspjald með mynd af sófa í raunverulegri stærð. Hafið samband.

Ég hata það að líka vel við Smallville...helvítis gelgju, smástelpu þættir...but face it hver myndi ekki dýrka Lex?

Ég er að fara að fara í sund í fyrsta skipti í sirka 5 ár...þ.e.a.s þegar ég finn mér sundföt sem að samanstanda af langermabol og síðbuxum. Kem með update síðar

Hey já fyrir ykkur langtímalesendur....ég get naglalakkað mig aftur. Ég veit að þið eruð alveg jafn psyched og ég, who wouldn't be?

Ég er mað fjörfisk í liðamótunum í hnénu...

Ég er snúin aftur til raunveruleikans...þar til næst

Regina

Makes no sense, does it? Thought so

Núna ætla ég að blogga eins og hver annar bloggari á landinu; segja frá því sem er að gerast í lífi mínu, tilgangslausum upplýsingum og óáhugaverðum tilfinningum sem brjótast upp á yfirborðið eingöngu vegna einhvers einstaklega ómerkilegs og öðrum pointless hlutum...því ég er ungur, íslenskur bloggari...og kvenmaður í þokkabót þannig að hverjum myndi detta í hug að ég myndi nokkurn tíman skrifa eitthvað sem er vert að lesa?

Jæja! Halló allir! Ég er í svooo góðu skapi í dag!!! Það er búið að vera sólskin í allan dag og allt er geðveikt frábært! Og við erum komin með íbúð!!! Geðveikt nálægt bænum svo ég get geðveikt oft farið á djammið með stelpucrewinu mínu!! Stelpur! Party-time!! Like...innflutningsparty er alveg á dagskránni. Meira í fréttum...já vá ég er að fara að lita á mér hárið á morgun!! Svart! Eða svona eilla svart...smá rautt í því nebbla...og ég verð geggjað cool Er líka að pæla geðveikt í því að fá mér gervineglur...svona sem að detta ekki af like...daginn eftir! Það er svoooo ömurlegt...það er svo ekki kúl að það vanti nögl, þá er maður ekki að matcha sko. En jááá svo bara verðið þið að heyra í mér því ég er bara lærandi og vinnandi alla daga eiginlega núna...og það er geðveikt erfitt í skólanum því ég læri ekkert...ég er geðveikur tossi!! Vona að ég nái mar Jæja best að koma sér í að gera eitthvað gáfulegt núna! Heyrumst og sjáumst, dýrka ykkur öll geggjað! xoxoxoxo
-
-
-
-
-
-
Jæja how do you like them apples? Hehe á mannamáli er þetta svona: ég er ánægð í dag útaf sólinni, við erum komin með íbúð og hún er nálægt bænum, veit ekkert með innflutningsparty...ekkert búið að ræða það, ég ER að fara að lita hárið á mér svart/rautt, ég er að hugsa um gervineglur en bara ef þær eru einfaldar og ódýrar (efast stórlega um að ég geri það), ég er líka vinnandi núna og lærandi fyrir próf sem ég er ekkert búin að vera að læra fyrir yfir önnina, ég er tossi en fæ þó alltaf háar einkunnir *insert evil laughter here* og ég er að fara að gera eitthvað gáfulegt núna...restin er horseshit. Dýrka ykkur ekki neitt og vil ekkert heyra í ykkur eða sjá, xoxox eru stjörnurnar sem þið sjáið þegar ég lem ykkur með fiskflaki eða þegar þið rembist við að lesa hina útgáfuna á frásögn minni á nþess að lemja skjáinn. Neinei ég lem ekki fólk með fiskflökum...kannski með eldhúsrúllum

Ég er ekki komin í réttan blogg-gír það er fyrir víst...eins og sést.

Regína útflutningsmanneskjaþófyrrhefðiverið kveður að sinni

Ég var rétt í þessu að uppgötva ofurhetju kraftana mína...og hér kemur nákvæm lýsing hvernig þetta fór allt fram

Ég var að prenta bæklinga, bæklingarnir hlaðast upp í röð (no joke....it wasn't always like that...þegar fólk kunni ekki að stilla hvernig þeir prentuðust út þá kom fyrsta blaðsíðan í einum rykk og svo blaðsíða 2 og þar eftir götunum...you see the dilemma here?) og þá kemur heill stafli af bæklingum....allur staflinn er sirka 5 sentimetrar og hver bæklingur er þá væntanlega 0.5 cm séu bæklingarnir tíu talsins. Ég átti eftir að aðskilja um 7 svona bæklinga...í fjórum af þessum sjö skiptum tókst mér að hitta akkúrat á byrjunina á hverjum einasta...as in ég var með bunka, valdi stað þar sem mér fannst líklegast að einn bæklingur endaði og næsti byrjaði...og þetta tókst mér í 4, já þið lásuð rétt, 4 skipti! Ég er hin mikla "Accuracy woman"! Damm damm damm!

Tata

Ég vil taka það skýrt fram að ég meina ekkert illt með eftirfarandi orðum og commentum og ekkert af þessu er persónulegt

Ég vil vinsamlegast biðja alla þá sem að lesa þetta að taka þetta til sín ef þetta á við þá.

Ég vil EKKI fá e-mail um það að englar séu að passa mig, fyrsta lagi útaf því að ég er ég, og ef þið hafið e-mailið hjá mér þá býst ég við því að þið þekkið mig....engin helvíta manneskja sem þekkir mig myndi senda mér engla

Ég vil ekki fá e-mail um að einhver elski mig þarna úti, því mér er slétt sama þó einhver stuttfættur kani (no offence, stuttfættu kanar) eða einhver yndislegur drengur á Hverfis elski mig. Again ef þú þekkir mig þá myndiru ekki senda mér svona e-mail.

Ég vil ekki fá póst um það að ef einhver með e-mailið "Iamavirus@fuckingyourcomputer.ni, addi mér á msn, contact listann minn eða hvað sem er, þá eigi ég að neita því það sé vírus...ég er ekki heimsk, ég er ekki needy á vini sem ég á ekki, ég þarf ekki að stækka vinalistann minn með fólki sem að ég veit ekkert hvert er oooog auk þess er helmingurinn ef ekki allt af þessum viðvörunum fake og bara til að fokka í hausnum á fólki.

Ég vil ekki fá mail þar sem ég á að scrolla niður síðuna og óska mér...fyrir það fyrsta þá er ekkert yfirnáttúrulegt í gangi, í öðru lagi ef þú þarft e-mail með lofum um að óskin þín rætist bara ef þú scrollar niður og óskar þér, þá fyrirgefðu ertu sorgleg manneskja og getur ekki hugsað sjálfstætt and can't make your own destiny.

Ég vil ekki fá mail með nokkrum línum af harmleiks sögum fólks útí rassgati, þar sem ef til vill hver ein og einasta af þeim er spunnin upp af þeim sem gerði e-mailið. Mér, með mína samúðarkennd, er alveg sama þó einhver kelling hafi misst krakkann sinn í hnetusmjör og núna geti hann ekki sagt pappírstætari...I am evil like that.

Ég vil heldur ekki fá mail með dæmisögum af öllum þeim sem hafa fylgt leiðbeiningum einhvers e-mails og þar með unnið milljónir í lottó, hitt ástina í lífnu sínu daginn eftir eða fundið fjarsjóð Sierra Madre...því en ENGINN mun lenda í þessum tilvikun með því einu að sitja fyrir framan tölvuna sína og hreyfa ekki rassgatið á sér og bara scrolla niður helvítis skjáinn og óska sér. Slökktu á tölvunni og lestu The Secret...

Ég vil ekki fá póst um að ég sé falleg, sérstök manneskja og blabla bara til að reyna að láta mér líða betur með sjálfa mig....trúið mér enginn póstur sem er sendur á færibandi fær mann til að líða betur með sjálfan sig. Reynið að vera smá original svona einu sinni

Og að lokum...og það sem að skiptir langmestu máli í öllu þessu er þetta: Ég vil EKKI fá póst sem segir í lokin að ég verði að senda hann áfram á alla sem ég hef kynnst á lífsleiðinni og á innan við 2 sekúndum. Því ef ég geri það ekki þá verð ég óheppin alla mína tíð, ég fæ píanó og ýmsa aðra hluti í hausinn hvert skipti sem ég stíg út úr rúminu, að ég muni lenda í einhverrju hræðilegu ef ég snerti eitthvað sem er gult....oooog lofar gulli og grænum skógum ef ég sendi á sem flesta...s.s ég mun verða heppnasta manneskja í heimi ef ég bara sendi einn stinkin' póst á alla sem ég þekki.

Btw...facebook...ég vil ekki fá invite í causes fyrir hjartaveika, geðveika, fólk með eitt eyra, fólk sem kann ekki að lyfta annari augabrúninni o.s.f.v...ég vil ekki fá invite í cause  fyrir þá sem eru á móti þessu og hinu...mér er alveg sama...trúið mér...ég hef ekki tilfinningar eins og þið...sure ég skal ganga í eitthvað shit sem að eru á móti fordómum gagnvart ákveðnu fólki....en annað ekki.

En hins vegar til að vera með allt á hreinu (og ekki eins bitur)...ég skal með glöðu geði taka á móti harmsögum sem eitthvað vit er í...langar og vel skrifaðar (en aldrei búast við að ég sendi það áfram), ég tek einnig á móti öllu sem er fyndið og krúttlegt (ekki börnum...mér er sama um börn og mér finnst þau ekkert krúttleg...(nema þarna eitt með einhverjum risa hunda að knúsa barn...það var kúl), ég skal taka á móti tilkynningum um mannshvarf...því hey ég vil vita af öllu þannig, gemmér morð og harmleiki um allan heim...ég hef gaman að því að lesa þannig (ekki halda að ég sé einhver sækó...þetta er ákaflega áhugavert...annars væri ekki fjallað um það í fréttum), mér finnst líka gaman að fá svona spurningalista...soooo ég er ekki allslæm...stundum

Ef svo ólíklega vill til að ég mun senda einhvern svona póst áfram þá stroka ég út allan texta sem að bendir til þess að ég eigi að senda það áfram, því að í fyrsta lagi þá virkilega dregur það úr löngun minni til þess að senda það áfram og ég veit að margir eru sammála mér. Af hverju ekki bara að senda svona pósta áfram og ef fólk hugsar "hey þetta er sniðugt, meikar sens, er krúttlegt og sætt og ég vil deila þessu með einhverjum" að þá geti það sent það áfram útaf því að það hefur löngun til þess af fúsum og frjálsum vilja?

Ég hef gegnum tíðina fengið óteljandi svona pósta...og ég hef sent þá áfram. I was weak...og vildi ekki deyja eða missa vini mína eða vera óheppin það sem eftir er...mig langaði að finna ástina og eiga gott líf....ég er heimsk og einnig eruð þið það.

Eins og fyrr segir...þetta er ekki persónulegt, ég er ekki að vera með skítkast á neinn sérstakan...bara fávita sem að starta svona keðjubréfum....og ég þekki ekkert af því fólki þannig að það er allt í lagi að vera með skítkast á það  (djöfull á fólk eftir að rakka mig niður fyrir að segja þetta allt)

Annars bara...takk fyrir mig...og plís sendið eitthvað sem er ekki með öllu tilganslaust og heimskulegt...morðhótanir eru skemmtilegri en svona keðjubréf

Ég fékk í dag nýjan kortaprentara í vinnunni og eins og glöggir lesendur hafa tekið eftir hef ég óspart talað um það...en ekki í þetta skiptið! Múhaha!

Eina sem ég hef um það að segja er það að ég er í sjöunda himni og enginn fær að heyra mig dásama þennan prentara...sem ég hef ákveðið að kalla Jeremías...þá hef ég gilda og góða ástæðu til að hrópa "JEREMÍAS MINN!" blikka svo prentarann um leið og ég sendi honum svona puttabendingar eins og ég ætli að skjóta greyið but hey hey ég er bara að gefa honum thumbs up (ef þið fattið ekki hvað ég á við þá hafið þið ekki horft á nógu margar cheesy myndir með gaurum í jakkafötum sem eru of kúl fyrir sjálfa sig)

Regína "ó skammastu þín" Lazynessius

Já sælt veri fólkið...been a while, but who cares? Well I do....og þess vegna ákvað ég að reyna að pota einhverju hérna inn.

Ég vil bara byrja á að lýsa því yfir að ég ætla að fá mér ps3 og einungis ein ástæða er fyrir því: http://www.gametrailers.com/player/45513.html
Need I say more? Þar sem að ég á fyrstu 2 leikina þá eiginlega get ég ekki haldið mig frá þessum...enda endaði númer 2 á hinn versta hátt og ég átti erfitt með að halda ró minni. Þegar ég fer út í búð að kaupa leikinn verður ferlið á þennan veg: Ég labba inn í búðina og tek mér dágóa stund í að skoða svo finn ég mér starfsmann þarna og bið um God of War III. Þegar ég fæ hann í hendurnar þá labba ég rólega að búðarborðinu....svo ætla ég að stöðva snarlega, snúa mér við og segja "Ójá ég ætla líka að fá eina ps3 takk" snúa mér aftur við og bíða við búðarborðið á meðan greyið afgreiðslumaðurinn gerir upp við sig hvort ég hafi verið að djóka eða ekki.

Ójá akkúrat núna sit ég hérna með kennaratyggjó á gleraugunum mínum. Ég er svo sniðug nefnilega...mér tókst með erfiðismunum að brjóta nefpúðann öðru megin og áttaði mig á því bara í morgun...svo ég gramsaði eins og maniac í skúffunum hérna eftir kennaratyggjói, krumpaði því saman í kúlu og klessti því á gleraugun. Ekki nóg með það að þetta er alveg allt í lagi þægilegt þá eru gleraugun núna pikkföst við nefið á mér. Ég gæti stokkið fram af húsþaki ofan í tjörn með píranafiskum og enn haldið gleraugunum á smettinu.

Ég ætla að segja þetta gott í bili. Ég býst sterklega við því að ég bloggi aftur eftir hádegi...þar sem að ég er með helling af uppsafnaðri reiði og biturð og óþarfa geðveiku rugli eins og vanalega

Regina

Ég er sest á skólabekk, takk fyrir kærlega. Skólabekkurinn minn einkennist af rúmi/sófa/stól/gólfi eða hverju öðru sem næst mér er og þægilegast hverju sinni. Ég er s.s í fjarnámi. Kennslan hefst þann 23. jan sem svo skemmtilega vill til að er á morgun. Í dag fékk ég aðgang að Innunni og fékk þá flóð af kvíða, spenningi og almennum áhyggjum yfir mig. Skal ég nú útskýra af hverju. Því ég hef mjög blendnar tilfinningar í garð skóla og náms.

Ég elska að læra - Ég hata að ÞURFA að læra

Þannig er það bara. Ég skal byrja á fyrsta áfanganum.

ÍSL303: Allt í lagi....hingað til hefur íslenskan verið sneið af köku fyrir mig og mun eflaust vera það áfram. Þennan áfanga hef ég áður farið í og nei ég féll ekki. Eins og glöggir lesendur hafa tekið eftir þá var ég í MK, það gekk ekki upp og ég hætti 5 weeks in sirka....kannski ég hafi enst aðeins lengur en það er ekki punkturinn í sögunni. Punkturinn er að ég hætti. En ég var í þessum áfanga og mætti í alla tímana held ég fram að fyrrnefndu hætti (það að "hætta", nafnorð....try to keep up folks). Og ég skal segja þeim sem ekki vita/muna í hverju þessi áfangi felst (í þessum skóla a.m.k).

Brennu-Njáls saga, ýmsar útgáfur
Eddukvæði
Íslenskar bókmenntir til 1550
Ljóðamál
Snorra-Edda

Ég á auðvelt með lestur á þessu öllu, ljóðalesturinn er kannski fremur torskilinn á tímum ef að þetta er á forn íslensku, en það lærist fljótt.
Aðal málið sem ég átta mig ekki á eru allar þessar mismunandi sögupersónur í íslendingasögunum. Þær eru kynntar hver á fætur annari og rétt svo eftir fyrstu 10 blaðsíðurnar er maður kominn með í hendurnar 16 mismunandi persónur og 1/4 af þeim heita sama nafni. Ég skal sætta mig við þetta þar sem að þetta fólk á víst að hafa verið til og hey ég get ekki skammast út í það að mamma þeirra skýrði þá and they just happen to be in the same story. Annað en það þá er íslenskan ásættanleg ef að ég get komist yfir það að vera í svona mörgum bókum í einu. Það bara kemur í ljós.

Næst er það SAG303 (tíhí sag...). Saga er áfangi sem ég ætlaði mér ekki að taka þessa önnina...þar sem að ég er í 100% vinnu, æfingar á þriðjudögum og fimmtudögum og miðvikudögum af og til þá ætlaði ég mér bara að taka 2 áfanga til að vera viss um að halda geði. En gamli góði kennarinn minn í sögu (sem að svo skemmtilega vill til er líka fjarkennslu...umsjónamaðurinn? hvað svosem það er kallað) hann ákvað að ég bara ætti og gæti tekið söguna líka. Og ég hafði sjálf velt því fyrir mér að mig langaði í söguna. Hérna er það sem ég á að gera í sögu: Upplýsingar hjá kennara. Og hana nú...ég get ekki ímyndað mér hvað ég á að læra í sögu í ár...og ef það er eitthvað tengt íslendingasögu þá myrði ég einhvern.

Og seinasti áfanginn mun vera STÆ202....ég hef seinustu 2 eða 3 annir sagt mig úr stærðfræði eða sagt mig úr skólanum og því miður hef ég ekki komist lengra en þetta. Gæti verið að ég kvíði þessum áfanga örlítið...þetta er s.s Algebra, föll og mengi...eins og þið sjáið I'm not in for a treat....algebran er meinauðveld og ákaflega skemmtileg, mengin eru....tjah....það er bara logic og ekkert vesen þar en hins vegar þegar ég sé fleygboga þá hugsa ég um tímana mína í eðlisfræði og hugsa um bylgjur eða ég sé fyrir mér hjólabrettadúdda leikandi sér á þessu....ég man að seinast þegar ég var í þessum áfanga þá lærði ég nú smá og þegar ég loks ákvað að nenna þessu þá var þetta ekki eins bjánalegt og ég hafði haldið....en núna man ég ekki dropa úr þessu falla flóði og er viss um að ég hengi sjálfa mig í einum af þessum fleygbogum á endanum. Mér er sama hvernig ég fer að því.

Sem sagt I'm fucked. Sérstaklega þegar kemur að því að skipuleggja mig þannig að ég hafi bæði tíma fyrir vinnu, æfingar, lærdóm, frítíma (sem að vonandi fer sem mestur í það vera með ákveðnum manni) og já...annars fer ég yfirum og fer að gráta.

Takk fyrir álesturinn og ég bið að heilsa

Regína

Hver vill fá nýjustu fréttir af naglalakksmálinu heimsfræga? Eins og glöggir lesendur hafa tekið eftir hef ég tjáð mig nokkrum sinnum um naglalakksfíkn mína...sem tók snarlega enda um daginn. I had to go cold turkey allt í einu. Málið var að þeir eru hættir að flytja inn eina naglalakkið sem ég hef fundið sem ég er ekki með ofnæmi fyrir. Þegar maður er búinn að koma sér upp svona áráttu þá eiginlega verður maður bara sár og ráðalaus þegar maður kemst að því að henni er ekki hægt að halda við lengur. Ég er síðan þá búin að vera að hringja út um allan bæ í leit að naglalakkinu mínu og það var ekki fyrr en í dag eftir nokkrar hringingar í nokkur fyrirtæki og símaflutning að ég komst að því að til voru á lager, falin undir ryki líklegast, 2 glös af heittelskaða naglalakkinu mínu. Mér voru sett þau skilyrði að ef ég kæmi strax að sækja þá mætti ég fá þau. Ég auðvitað rokin af stað, kemst á leiðarenda, og viti menn þarna voru þau. Og í þokkabót fékk ég þau gefins! Svo nú sit ég hérna sátt og sæl að naglalakka mig.

Í öðrum fréttum er það að ég fer í ökumatið mitt á fimmtudaginn...þar sem að ég er án efa latasta manneskja in a 5 mile radius at least...þá keyrði ég í sirka ár á útrunnu ökuskirteini...já ég viðurkenni það fúslega og skammast mín ekki neitt....annað gilti þó þegar ég var stoppuð, skirteinið tekið af mér og ég fékk senda sekt heim...það er aukaatriði. En núna er ég búin að láta verða af því að panta mér tíma hjá ökukennara og mun líklega í næstu viku verða lögleg enn á ný. Það má deila um það hvort það sé öllum öðrum fyrir bestu að hleypa mér á göturnar aftur...en enn og aftur....aukaatriði.

Aðal umhugsunarefnið núna (annað en augljós umhugsunarefni) er klipping. Er búin að draga það óhemju lengi að fara í klippinu að ég er farin að halda að endarnir á hárinu mínu séu farnir að þróast og mynda andlit....persónuleika a.m.k. Það er eins og sama hvað ég geri, það er alltaf rafmagnað. Ég held að það sé farið að hafa áhrif á miðtaugakerfið í mér. Næst þegar ég snerti málm eða sting einhverju í samband þá fæ ég raflost og svissa allt hárið af hausnum á mér. Hárið mitt er greinilega með það plan.

Þangað til næst þá vil ég benda ykkur á þetta: ....ég ætlaði að finna eitthvað skemmtilegt til að benda ykkur á á veraldarvefnum en einfaldlega fann ekki neitt svo að þið megið bara finna eitthvað sjálf

Regína

Jæja já þannig er það nú. Og ég hef ekkert fleira um það að segja, takk fyrir.

Mér datt snjallræði í hug. Ég ætla mér að senda umslag á eitthvað heimilisfang eða fyrirtæki og merkja það kannski með miða sem á stendur ábirgðarbréf og setja svo nákvæmlega ekkert inn í umslagið. Ég veit að ég mun aldrei sjá svipinn á manneskjunnni sem opnar það og líklega aldrei heyra af því...en tilhugsunin um hversu mikið þetta mun fokka í hausnum á einhverjum er alveg nóg fyrir mig

En annars þá er nýtt ár byrjað með tilheyrandi vinnu og vorkun. Eftir að hafa verið í fríi frá 23. desember og fram til dagsins í dag og að meðaltali farið að sofa kringum þann tíma sem fólk er að fara að sofa í Ástralíu, þá er það að vakna kl 7 til að mæta í vinnu á ný hörmungin ein.

Ójá og mér er kalt. Undirstaða allra góðra bloggfærslna....tilkynna allar tilfinningar...og já ég er svöng. There you have it.

Áramótin eru ekki frásögu færandi. Really...true story. Grænt áfengi, Nexus og heim rétt fyrir 6. Veeery nice.

Well...nýtt ár hefur greinilega ekki mikið meira í för með sér.

Þar til síðar, takk fyrir mig, gleðilegt nýtt ár öllsömul og endilega komið með eitthvað krassandi á þessu nýja ári svo að það verði eitthvað varið í það

Regína

Jólin eru að ganga í garð. Ég vildi óska að minn garður gæti verið harðlokaður á meðan jólin valta yfir samfélagið.

Eins og típískur áhyggjulaus íslendingur (sem er ekki talinn jólabarn nema kannski þegar kemur að jólamatnum) hugsa ég takmarkað um jólin fyrr en svona viku fyrir þau. Það þýðir að þá er ég ekki heldur búin að hugsa út í jólagjafir. Þannig að vikuna fyrir jól er ég á hvolfi, líkamlega og andlega. Seriously...ég labba á höndum um kringluna, fálmandi eftir gjöfum með tánum.

Ég er með fullkomnunaráráttu á hágu stigi. Það getur komið sér ákaflega vel á tímum en á öðrum er það bölvun. Sérstaklega ef að þú blandar saman fullkomnunaráráttu og einhverjum öðrum saklausum hlut...eins og í efnafræðinni. (Það er hægt bera alla hluti saman við efnafræði). Fullkomnunaráráttan mín (fjandi er þetta ömurlegt orð að skrifa) þegar kemur að gjafakaupum lýsir sér þannig að ég VERÐ, án allra undantekninga, að finna gjöf sem er fullkomin fyrir manneskjuna sem á að fá hana. Ég gef eingöngu fólki sem að (mögulega með erfiðismunum) hafa öðlast væntumþykju mína og þess vegna verð ég að gefa gjöf sem að lætur í ljós þessa væntumþykju.

Ég vildi óska að ég væri bláfátæk og allir vissu af því, að ég væri ömurlega nísk eða bara virkilega ótillitssöm. Þá væru jólin alveg helvíti auðveld í umgengni.

Jólin eru tími þar sem er gott að eiga eins fáa nána vini og hægt er...en svo er hægt að gera hið óhugsanlega: byrja jólainnkaupin aðeins fyrr...jólagjafakaup í júlí er líklega besta leiðin til að fara. Þá getur maður sleppt því að klóra sig inn í Kringluna þar sem maður endar á að vera flaksandi milli kaupóðra íslendinga með króníska stresskvilla. Undir lokin líður manni eins og kúlu í ping pong spilakassa og með jólabjöllur hringjandi í öllum tiltækum hátölurum í húsinu, ljós blikkandi eða skínandi eins og á þýskum trance skemmtistað, þá verður maður nokkuð viss um að þaðan verður ekki aftur snúið í heilu lagi.

Oftar en ekki gegnum árin hefur mér þó tekist að redda mér þegar kemur að jólainnkaupunum, en þá svona líka naumlega. Á Þoddlák er maður að þeysast um, pakkandi inn gjöfum, hiprandi niður jólakveðjur á kort eða merkimiða og svo hendast út í bæ að losa sig við þetta drasl áður en fólk lokar sig af með fjölskyldunni yfir jólin. Eftir að fólk hefur lokað dyrunum þá kemst enginn inn fyrir þær nema að sýna fram á ættartré sem sýnir skyldleika. Sértu fráskyldari en í 5 ættlið er þér hent út öfugum og kastað í þig laufabrauði svo þú sveltir nú ekki yfir jólin. After all....jólin eru tími ljóss og friðar, ástar og umhyggju, góðmennsku og hjálpsemi gagnvart nágrannanum. Ekki satt?

Nágranninn minn fær sko ekkert frá mér nema hálfbrennda íbúð ef svo vill til að það kviknar í minni íbúð á meðan ég er norðan heiða.

Jólin sjálf hjá mér eru alltaf skrautleg. Ég er viss um að jólin hjá flestum öðrum eru enn skrautlegri, en þar sem ég á fremur eðlilega familíu þá metur maður það mikils þegar eitthvað áhugavert gerist.

Um leið og vinna klárast þann þann 23. desember þá er haldið norður á baug. Þetta árið erum við snemma í því og leggjum af stað að kvöldi 22. Jólunum er eytt hjá ömmum og öfum á akureyri.

Frá því að ég fæddist hef ég verið öll jól nema ein hjá ömmu og afa, foreldrum móður minnar.
Sýn afa míns á jólin er á þann veg: viskí eða koníak, gamli góði stóllinn með fótaskemlinum sem hverfur alltaf þegar börn koma í heimsókn, kveikja upp í arninum, fá sér pípu, meira koníak, bæta á eldinn, leggja sig, vakna og fá sér pípu og auðvitað bæta á eldinn og svo er hann rekinn á fætur til að fara í sparifötin....treglega gerir hann það, rakar sig og snyrtir hárið og svo er það sama rútínan fram til kl 6 þegar maturinn á að byrja.
Amma er ekki eins kammó og afi þegar kemur að aðfangadeginum...kl 6 um morguninn er hún komin á fætur og farin að laga til, þurrka af, skúra, finna föt, fara í sturtu, byrja að undirbúa matreiðslu, pakka inn gjöfum á seinustu stundu, láta gjafirnar undir tréð (btw gervitréð sem amma og afi hafa haft í fjöldamörg ár er það lítið að til að hækka það er það látið upp á borð sem nær manni upp að hnjám....þannig að við erum með alveg helvíti hátt og tignalegt tré á heildina litið) og hún gerir allt þetta a.m.k 2svar yfir daginn bara til að vera viss um að allt sé í lagi. Amma gerir alla snaróða yfir jólin því hún er eins og íkorni á spítti, þjótandi um allt hús stressandi sig á hverju einasta rykkorni sem hún sér eða yfir því að sósan sé meira svona kastaníuhnetu brún í stað þess að vera meira í áttina að vera pistasíuhnetubrún með léttvínrauðum blæ. Þegar loks klukkan er orðin hálf 7 og allir sestir til snæðings er amma enn hlaupandi um með kristalglös og rauðkál vegandi salt á hausnum á henni...sest svo niður enn með svuntuna enn um sig miðja spurjandi aftur og aftur hvort að það vanti eitthvað. Við gefum henni rauðvín og eftir nokkra stund er hún búin að róast og þá virðist sem slokknað hafi á öllu það sem eftir er kvöldsins....hún situr í dróma eftir spennufallið og er svo utan við sig restina af kveldinu að það mætti halda að afi hafi gefið henni róandi lyf fyrir hesta þegar hún ekki sá til.

Ég mun koma hingað eftir jólin (eða jafnvel meðan á þeim stendur) og koma með update á þessu ferli ef eitthvað afburða markvert gerist.

Annars óska ég ykkur gleðilegra jóla...megi allt verða ykkur ánægjulegt og hugsið um litlu sveltandi börnin í Afríku þegar þið hámið í ykkur jólakræsingarnar. Það mun ég gera og þakka foreldrum mínum að hafa ekki verið frá Afríku. (ég er viss um að ég verð lamin fyrir þetta múhaha) Auðvitað eins og allir vita þá meina ég ekki neitt með neinu nema því sé beint til einstaklings....ef ég er tík við þig þá er ég að meina það.  Hehe jólin farin að taka sinn toll held ég...ég er bitur og pirruð...en sjaldan liðið eins vel þegar á heildina er litið

Gleðileg jólin öll sömul

Regina